Ένας χρόνος...

Είναι ανακούφιση να ξέρεις ότι συνεχίζεις να κάνεις κάτι που σου αρέσει και σε εκφράζει και συγχρόνως δεν το βαριέσαι και έχεις την όρεξη να το πας παραπέρα, όταν μάλιστα αυτό είναι κάτι δημιουργικό. Ένα χρόνο τώρα προσπαθώ να μεταφέρω τις εντυπώσεις μου και τα αισθήματά μου από τα βιβλία που διαβάζω σε σας που με τη σειρά σας διαβάζεται εμένα (το ελπίζω δηλαδή). Μακάρι να προλάβαινα να γράψω για όλα τα βιβλία που διαβάζω αλλά δυστυχώς αυτό είναι αδύνατον, ωστόσο όποτε έχω χρόνο κάθομαι με αφοσίωση να μιλήσω με τον δικό μου τρόπο για εκείνα τα έργα που μου κίνησαν πιο πολύ το ενδιαφέρον και να το μοιραστώ αυτό μαζί σας, διότι στα χρόνια που ζούμε με το πνευματικό επίπεδο να κατεβαίνει αντί να ανεβαίνει (κάτι που είναι απαράδεχτο καθώς πλέον οι περισσότεροι έχουμε πρόσβαση στα βιβλία) είναι ωραίο να προσπαθεί ο καθένας να παροτρύνει τους γύρω του να καταπιαστούν με ένα βιβλίο και να επωφεληθούν από αυτό.

Το διάβασμα είναι μαγεία, δεν είναι αγγαρεία όπως κακώς μας μαθαίνουν από το σχολείο, σου ανοίγει ορίζοντες που ποτέ δεν είχες φανταστεί ότι υπάρχουν, είναι μια μορφή τέχνης που με λίγη προσπάθεια και καλή θέληση είναι ανοιχτή σε όλους. Για μένα ένα καλό βιβλίο σε συνδυασμό με ένα φλιτζάνι καφέ είναι ότι καλύτερο μπορείς να έχεις όταν κάποιος αποφασίσει να καθίσει σπίτι. Βέβαια υπάρχουν και άλλα ενδιαφέροντα και δημιουργικά πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος στο σπίτι, γι αυτό το λόγο φέτος θα αρχίσω να γράφω και για ταινίες που-κατά τη γνώμη μου πάντα-αξίζει κάποιος να τις δει. Έτσι συνεχίζω και φέτος να διαβάζω βιβλία, αλλά και να βλέπω ταινίες, με σκοπό να μοιράζομαι τις εντυπώσεις μου μαζί σας. Και επειδή ο χειμώνας έρχεται, ας είναι καλός για όλους μας και δημιουργικός!

Καλή χρονιά!

 Αν και αυτή η περίοδος γιορτών δεν είναι το καλύτερο μου πάντα από μικρή μου άρεσε να βρίσκω αφορμές για να ευχηθώ κάτι σε κάποιον και γενικότερα να λέω "Χρόνια πολλά". Οπότε εύχομαι να είναι ένας ωραίος και δημιουργικός χρόνος, το κυριότερο που θέλω να ευχηθώ είναι υγεία, γιατί για τα υπόλοιπα μεγάλο μέρος ευθύνης έχουμε εμείς, αν θα περάσουμε καλά και αν πραγματικά κάνουμε πράγματα για εμάς τους ίδιους και για τους ανθρώπους που είναι γύρω μας και όχι μόνο. Υγεία, λοιπόν, αυτό χρειάζεται και καθαρή σκέψη.
 Τώρα για τους βιβλιοφάγους θα ευχηθώ να είναι ακόμη μία χρονιά που θα έχουν συντροφιά όμορφα βιβλία που θα ταξιδεύουν το μυαλό και πάντα να κρατάνε έστω ένα μικρό κομματάκι από τις ιστορίες που διαβάζουν και να γίνονται καλύτεροι άνθρωποι, αυτό βέβαια ισχύει για όλους μας δεν είναι απαραίτητο να είσαι βιβλιοφάγος. Ακόμα και τα βιβλία που δεν μας άρεσαν να σκεφτούμε γιατί και να μάθουμε ακόμα και από αυτά.
 Μακάρι το 2016 να είναι γεμάτο με βιβλία, καφέδες και με όμορφες παρέες!

Για σήμερα τίποτα...

 Αυτές τις γιορτινές μέρες που είχα όρεξη να κάτσω στον καναπέ μου ήσυχα και ωραία με τα βιβλιαράκια μου και να διαβάζω με τις ώρες, δεν τα κατάφερα! Αρχικά πλησιάζει ο καιρός για εξεταστική, όχι ότι σκοτώνομαι στο διάβασμα, αλλά νιώθω τύψεις να πιάνω κάποιο βιβλίο στα χέρια μου και να ξέρω ότι δεν είναι της σχολής. Συγχρόνως δεν υπολόγισα ποτέ τον παράγοντα "συγγενείς". Ο κάθε Έλληνας καταλαβαίνει πως αυτές οι γιορτινές μέρες σημαίνει παρέλαση από συγγενολόι, που συνήθως αποτελείται από παππούδες, γιαγιάδες και παιδάκια που όλοι μαζί καταφέρνουν να κάνουν μεγαλύτερη φασαρία και από συναυλία...
 Και από την άλλη το βιβλίο που έπιασα στα χέρια μου αυτή την εβδομάδα ήταν μια απογοήτευση οπότε δεν μπόρεσα να το τελειώσω. Ήταν το "Πρωτοχρονιάτικα και άλλα διηγήματα" του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Δεν φταίει το γεγονός ότι ήταν Παπαδιαμάντης, αλλά το ότι ήταν διασκευασμένο στη νεοελληνική και δεν παρουσίαζε το ίδιο αποτέλεσμα. Από εδώ βγαίνει και το συμπέρασμα ότι κάποια κείμενα είναι μεγάλο λάθος να τα διαβάζουμε στη νεοελληνική, καλύτερα να μην μπούμε στον κόπο να τα ξεκινήσουμε.
 Ελπίζω μέχρι την επόμενη εβδομάδα να τα έχω καταφέρει και να διαβάσω κάτι ολοκληρωμένα και να γράψω την άποψή μου πάνω σε ένα κείμενο...

Είναι γιορτές...ώρα για βιβλία!

Τα Χριστούγεννα δεν είναι από τις αγαπημένες μου γιορτές. Βασικά δεν μου αρέσουν, όλη αυτή η μανία κατανάλωσης, τα κιτς φωτάκια σε κάθε σπίτι και μαγαζί, το "νόημα" των γιορτών που μόλις σβήσουν τα φώτα εξαφανίζεται και όλες αυτές οι αμερικάνικες ταινίες, απλά δεν τα αντέχω (αν και στην Αστερούπολη Ιωαννίνων που πήγα ξεσάλωσα, αλλά μπορεί να έφταιγε και η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης).

 Βέβαια αυτές οι μέρες έχουν και τα θετικά τους, για την ακρίβεια δύο βασικά πράγματα. Πρώτον, ο έρωτας που ονομάζεται μελομακάρονα (πεθαίνω γι αυτά) και δεύτερον, υπάρχουν λίγες μέρες που είσαι ελεύθερος και μπορείς να κάτσεις σπίτι τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της ημέρας και να απολαύσεις τη ζεστασιά του σπιτιού (εάν υπάρχει βέβαια θέρμανση). 

 Σε αυτό το χρόνο που σου απομένει, μην τον σπαταλήσεις βλέποντας ταινίες στην τηλεόραση, έτσι και αλλιώς όλες ίδιες είναι, στο τέλος τα Χριστούγεννα σώζονται και όλοι είναι ευτυχισμένοι. Κάτσε αναπαυτικά στον καναπέ σου, χουχούλιασε όμορφα όμορφα, πάρε ένα βιβλίο της αρεσκείας σου και απόλαυσέ το! Και για να γίνει ακόμα καλύτερο φτιάξε ένα μια κούπα καφέ , γεμάτη μέχρι πάνω και από δίπλα μια πιατέλα μελομακάρονα, απλά θα είναι απόλαυση. Για πιο βράδυ η τέλεια πρόταση κόκκινο ζεστό κρασί με κανέλα.

 Τώρα αν έχεις παιδάκια πάλι είναι ευκαιρία να περάσετε μαζί δημιουργικό χρόνο, μην τα αφήσεις μπροστά από μια τηλεόραση να βλέπουν όλη μέρα παιδικά. Άσε που με τις διαφημίσεις θα σου ζητάνε ότι υπάρχει σε παιχνίδι. Πάρε καλύτερα κάποιο παραμύθι, ίσως με χριστουγεννιάτικες ιστορίες, αλλά να προσέξεις να μην είναι πολύ συνηθισμένες ώστε να τους κεντρίσει την προσοχή και να καθίσουν ήσυχα, φτιάξε  ζεστή σοκολάτα και διαβάστε μαζί. Θα δεις που θα το χαρείτε και οι δύο πραγματικά. Έτσι θα μάθει το παιδί να εκτιμάει το διάβασμα και τα βιβλία και αν είσαι τυχερός να του γίνει μια όμορφη συνήθεια.

 Τέλος, επειδή όλοι, όσο και αν έχουμε περιορίσει τα έξοδά μας πάντα θα υπάρχουν άτομα που στις γιορτές θα τους παίρνουμε δώρα. Αν σε κάποιον αρέσουν τα βιβλία, τότε προτίμησε αυτήν την επιλογή δώρου, ίσως μια ποιητική συλλογή θα ήταν ότι πρέπει ή διαφορετικά και ένα πιάτο μελομακάρονα είναι μια εξαιρετική ιδέα!

                                                                                          Καλές Γιορτές!

Κάθε πράγμα στον καιρό του...

 Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από ένα πρωινό καφέ διότι συνδυάζει δύο υπέροχα πράγματα, τέλεια γεύση και ενέργεια (οι λάτρεις του καφέ με καταλαβαίνουν) και αφού χάρη στη βοήθεια αυτού του "μαγικού" φίλτρου-που ευχαριστώ το Θεό για την ανακάλυψή του- ξύπνησα και πλέον δεν με ενοχλεί το φως της μέρας, θα ήθελα να πω τη γνώμη μου πάνω σε ένα θέμα.

 Έχω παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι κάνουν τη λάθος επιλογή βιβλίου για ανάγνωση. Ας πάρουμε τις εποχές, για παράδειγμα το καλοκαίρι που και οι περισσότεροι είτε θα πάμε σε μια παραλία είτε θα καθίσουμε στο μπαλκονάκι μας ή στην αυλή μας, θα πάρουμε ένα βιβλίο να διαβάσουμε και μάλιστα θα κάνουμε πολύ καλά, όμως το βιβλίο που διαλέξαμε είναι πάντα η σωστή επιλογή; Η απάντηση είναι όχι, γιατί δεν γίνεται να βράζει ο τόπος, να υπάρχουν παιδάκια που φέρονται λες και τα έβγαλαν από το κλουβί και συγχρόνως μαμάδες που φωνάζουν "Κωστάκηηηηη, μην πας βαθιά και πνιγείς και έλα δω να φας τα κεφτεδάκια σου..." και άλλα τόσα θαυμαστά που συναντάμε, ειδικά στις ελληνικές παραλίες, και συ να πηγαίνεις με τον Kafka στην παραλία να διαβάσεις. Πάρε κάτι πιο εύκολο, κάτι που δεν θα χρειαστεί να πολυσκεφτείς, πολύ απλά γιατί τέτοιες ώρες η συγκέντρωσή σου είναι μηδαμινή. Και όχι δεν θα φανείς πιο έξυπνος και πιο ψαγμένος αν σκάσεις στην παραλία με τον Kafka ή τον Dostoevsky. Αυτοί είναι λογοτέχνες που ταιριάζουν το χειμώνα, όταν κάνει κρύο και έξω βρέχει, εσύ δεν μπορείς να πας πουθενά και αποφασίζεις να μείνεις σπίτι, φτιάχνεις μια ζεστή σοκολάτα ή βάζεις ένα ποτήρι κρασί και απολαμβάνεις κλασικά βαριά βιβλία, μπορείς να υπογραμμίσεις φράσεις που σου άρεσαν, να ξαναδιαβάσεις σημεία-κλειδιά, να ψάξεις κάτι παραπάνω για τον συγγραφέα και το βιβλίο του και τότε θα τα ευχαριστηθείς πραγματικά, στην παραλία θα πεις "κουράστηκα, καλύτερα να έπαιρνα ένα περιοδικό να διαβάσω ή κάτι πιο ευκολονόητο", εκτός άμα έχεις ξαναδιαβάσει κάποιο βιβλίο και είσαι εξοικειωμένος με τα πιο δύσκολα, τότε πάω πάσο. Αυτό,βέβαια, με φέρνει σε ένα άλλο θέμα.

 Οι περισσότεροι κάνουν ένα μεγάλο λάθος, μπορεί να μην έχουν ξαναπιάσει λογοτεχνικό βιβλίο στα χέρια τους και να αποφασίσουν να ξεκινήσουν το διάβασμα, για παράδειγμα με βιβλία όπως "Οι 'Άθλιοι" ή "Πόλεμος και Ειρήνη" που θέλεις να τα διαβάσεις τουλάχιστον μήνα και να είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος για να θυμάσαι ονόματα και καταστάσεις που είναι σημαντικά για την εξέλιξη της ιστορίας. Υπάρχουν βιβλία που διαβάζονται εύκολα και γρήγορα και συγχρόνως σου δίνουν τροφή για σκέψη, για παράδειγμα μπορείς να ξεκινήσεις με Coelho. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο με την ποίηση, για το λόγο ότι είναι πιο δύσκολη στην κατανόηση, δεν είναι απαραίτητον να ξεκινήσεις με Eliot ή Εμπειρίκο, διάβασε πρώτα Καβάφη ή Λειβαδίτη.

 Γενικότερα, όμως, το διάβασμα είναι μια ωραία διαδικασία αρκεί να το κάνεις σωστά, να το χρησιμοποιείς για να ανοίξεις τους ορίζοντες σου και να γίνεις εσύ καλύτερος και όχι για να το παίζεις πιο έξυπνος και πιο καλλιεργημένος. Επιπλέον η ανάγνωση λογοτεχνίας είναι μια διαδικασία που ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη δύναμη του ανθρώπου, τη φαντασία.

Γιατί έφτιαξα το livre et le café...

 Τώρα πρόσφατα έκλεισε ένας κύκλος που κράτησε τέσσερα χρόνια και ενώ είχα φτιάξει μία καθημερινότητα που είχε να κάνει με πολλούς και διαφορετικούς ανθρώπους και με πράγματα που μου άρεσαν να ασχολούμαι τώρα πρέπει να ξεκινήσω πάλι από την αρχή. Πρέπει να γνωρίσω ανθρώπους και να κάνω καινούριες παρέες (σε αυτό είμαι σε πολύ καλό δρόμο, ευτυχώς!), πρέπει να βρω μαγαζιά που μου αρέσουν και με αντιπροσωπεύουν ώστε να μην κάθομαι στο σπίτι και να λέω "εδώ τα περνάω καλύτερα" και τέλος πρέπει να βρω ασχολίες που να με κάνουν να περνάω καλά και δημιουργικά το χρόνο μου. Και εδώ κολλάει το blog το οποίο το έφτιαξα ως μία δημιουργική ασχολία, να γράφω κυρίως για βιβλία που διάβασα τι εντύπωση μου έκαναν και γιατί αξίζει να τα διαβάσουμε ή και να μη τα διαβάσουμε... Τα τελευταία χρόνια είχα σταματήσει να διαβάζω βιβλία που δεν είχαν να κάνουν με τη σχολή μου και κυρίως λογοτεχνικά και ήταν κάτι που μου είχε λείψει τελικά. Γενικότερα θεωρώ ότι ένα βιβλίο αξίζει γιατί μαθαίνεις, γνωρίζεις κάτι πέρα από σένα, σε βάζει σε μια διαδικασία να σκεφτείς, συγχρόνως -όπως διάβασα- πρόσφατα σε μια έρευνα- σε κάνουν πιο έξυπνο γιατί μπαίνεις στη διαδικασία να συγκεντρωθείς, όσο πιο δύσκολο το βιβλίο τόσο πιο πολύ βοηθάει και τέλος και πιο σημαντικό για εμένα, όταν διαβάζεις μια ιστορία σε ένα βιβλίο ενεργοποιείς τη φαντασία σου ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία που μπορείς να έχεις στη διάθεση σου! Ελπίζω όσοι διαβάσετε στο blog μου να σας εμπνεύσουν αυτά που έγραψα και αντί να καθίσετε μπροστά από μία οθόνη, να φτιάξετε ένα καφέ (ή ότι προτιμάει ο καθένας) και να απολαύσει το διάβασμα ενός βιβλίου...